حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢ - چرا خداوند شرور را آفريد؟
در خلقت مصلحت كلى و عمومى است نه جزئى و شخصى.
و به تعبير ديگر: خداوند طبيعت انسان و محيط انسان را مطابق حكمت عالى خويش به همين نحو خلق فرمود، شما فرض كنيد اوضاع طبيعى هشتاد درصد به نفع ما است، و فيصد بيست مخالف ميل ما.
كسيكه ميگويد بايد اين بيست فيصد هم به نفع ما تغيير پيدا كند، و هر روز براى رضا و احساسات ناقص ما معجزهاى صورت گيرد، در حقيقت طالب تغيير اصل طبيعت است و اينكه خداوند، عالم را ماهية و ذاتا تغيير دهد، زيرا طبيعت كنونى شايد ازين بيشتر و كمتر قابل تغيير نباشد همانطوريكه از يك كيلو آرد سه قرص نان نيم كيلوئى در نمىآيد.
آرى اين شخص، بهشت را بدنيا اشتباه ميكند، در حاليكه خداوند بهشت را پس از ختم مرحله كنونى حيات و استكمال نفس قرار داده است.
طبيعت عمل خدا است، خلقت خداست، حكمت و مصلحت از تقاضا دارد طبيعت بحال عادى خود سير كند، مگر در موارديكه مصلحت مهمترى از جريان آن جلوگيرى كند كه خداوند بر خلاف طبيعت اذن دهد چنانچه در موارد معجزه انبياء گرامى (ع) چنين ميشود، مثلا آتش ابراهيم